Pszczelarstwo – HOBBY
W internecie jest wiele stron o pszczołach które prowadzą hobbyści. Nie są oni pszczelarzami z zawodu ale życie pszczół jest ich pasją.
PszczeliPark to strona tworzona przez dwóch absolwentów Technikum Pszczelarskiego w Pszczelej Woli. Darek i Sławek stronę prowadzą z pasją którą kiedyś zostali zarażenie – „z miłości do pszczół”. Strona jest kierowana do szerokiego grona użytkowników których interesuje życie pszczół a nie tylko same produkty pszczele jakimi są:
Twórcy strony nie uważają się za takich którzy posiedli wiedzę i wszystko wiedzą najlepiej. Są uważnymi słuchaczami wrażliwymi na uwagi wypowiadane przez użytkowników. Każdego dnia otrzymują kilka – kilkanaście informacji via e-mail ale również bywają zapytania telefoniczne. Żadne zapytanie nie pozostaje bez odpowiedzi choć czasem bywa że wysyłana zostaje z opóźnieniem ze względu na brak czasu. Być może trudno w to uwierzyć ale zapytania spływają z całego świata. Wielokrotnie zapytania wysyłane są z innych krajów od osób wybierających się na urlop do Polski i chcących zakupić polski miód z pasieki w miejscu wypoczynku. Strona sama w sobie prozaicznie powstała w celu propagowania pszczelarstwa i polskich produktów pszczelich. Należy również podkreślić że PszczeliPark umożliwia darmową reklamę regionalnym pszczelarzom bezpłatnie w jednym celu – jak znlaleźć regionalny miód z pasieki prosto od pszczelarza. PszczeliPark istnieje zaledwie od 2007 roku ale ma już swoje grono „wielbicieli” poza tym już są w trakcie nowe projekty promujące zawód pszczelarza wśród polskiej młodzieży. Reasumując … jest to chyba jedyna strona zawierająca tak wiele informacji na temat produktów pszczelich i zawodu pszczelarza.
Dokładne przemyślenie przed założeniem pasieki możliwie wszystkich elementów wchodzących w zakres praktyki pszczelarskiej pozwala na racjonalne wykorzystanie pszczół w przyszłości, niezależnie od wielkości gospodarstwa pasiecznego. Znajomość podstawowej techniki gospodarki pasiecznej jest potrzebna zarówno w małej, jak i w dużej pasiece. Popełnienie błędu w dużej pasiece wywołuje jednak znacznie większe skutki ekonomiczne, choć z drugiej strony przywrócenie stanu równowagi jest łatwiejsze. Najbardziej interesującym pytaniem przed założeniem pasieki jest to, czy warto zajmować się pszczelarstwem i jakie zalety oraz wady ma prowadzenie gospodarstwa pasiecznego. Pełna analiza nakładów związanych z prowadzeniem pasieki musi być oparta na ogólnie znanych zasadach, w których uwzględnia się szczegółowo wszystkie elementy dotyczące tej działalności. Przy obliczaniu nakładów trzeba więc wziąć pod uwagę również należne pszczelarzowi sumy z tytułu pracy we własnej pasiece, koszty związane ze szkoleniem, zakupem czasopism fachowych i literatury. Nagminne zapominanie o tym stwarza pozorny zysk i spaczą w zasadniczy sposób obraz opłacalności prowadzenia gospodarstwa pasiecznego. W praktyce dla celów porównawczych nakłady, wielkość produkcji i wielkość zysku wyrażają się w ilości głównego produktu, tj. najczęściej miodu. Nakłady na prowadzenie gospodarstwa pasiecznego stacjonarnego, a więc amortyzacja uli i sprzętu pasiecznego, zakup materiałów, ubezpieczenia i inne świadczenia, a szczególnie nakłady na siłę roboczą, stanowią równowartość 10 kg miodu na 1 pień. W pasiekach stosujących 3 lub 4 krotny przewóz pszczół na odległość do 40 km, nakłady na transport i dojazdy podwyższają koszty do równowartości 15 kg miodu. Zrozumiałe, iż są to wartości przybliżone, gdyż koszty będą kształtowały się różnie, zależnie od liczby pni w pasiece, szybkości wykonywania pracy, oszczędności materiałowej, relacji cen itp. Ponieważ średnia produkcja miodu obliczona za wiele lat w pasiekach stacjonarnych kształtuje się na wysokości 10 kg z 1 pnia, to wartość produkcji miodu pokrywa jedynie koszty łożone na utrzymanie pasieki. Przy przewożeniu pszczół na różne pożytki możliwe jest uzyskanie średnio 20 kg miodu . W pasiece wędrownej zatem 5 kg miodu może stanowić zysk potrzebny do dalszych nakładów związanych z powiększaniem pasieki, modernizacją sprzętu i zakupem odpowiednich urządzeń, służących głównie zmechanizowaniu prac, a więc i obniżeniu bezpośrednich kosztów produkcji w przyszłości.
A zatem dlaczego ludzie zajmują się pszczelarstwem, skoro zysk jest problematyczny, zwłaszcza w pasiekach stacjonarnych? Można to tłumaczyć zaletami wynikającymi z prowadzenia gospodarstwa pasiecznego:
-
można przeznaczyć wolny czas na pracę przy pszczołach, przy produkcji uli, wyrobie sprzętu pasiecznego i w sprzyjające lata uzyskać z tego tytułu dodatkowe korzyści finansowe;
-
ule i sprzęt można produkować z materiałów odpadowych, co znacznie obniża koszty materiałowe i amortyzacyjne, zwiększając w dobre pod względem wydajności lata zysk, a w złe zmniejszając straty;
-
pszczelarstwem mogą zajmować się ludzie o ograniczonej sprawności fizycznej, dyskwalifikującej ich w innych gałęziach produkcji; sprzyja temu też ograniczoność wykonywania prac przy pszczołach w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych, zwłaszcza zimą;
-
do prowadzenia gospodarstwa pasiecznego w zasadzie niepotrzebna jest własna działka, teren na pasieczysko można bowiem wydzierżawić;
-
większość prac terenowych przy pszczołach musi być wykonywana w okresie najbardziej atrakcyjnym i najlepszym do wypoczynku; pszczelarz więc prawie przymusowo rezygnuje z kosztownych wczasów i innych imprez letnich, co znacznie poprawia jego budżet rodzinny.
Z tego wynika, iż o zysku z utrzymywania pszczół w pasiece stacjonarnej decyduje głównie taniość materiałów do budowy uli i sprzętu. Przez lepszą organizację pracy można też zmniejszyć ilość czasu niezbędnego do prowadzenia pasieki
